De geschiedenis van de Toren


Met zijn 52 meter hoogte is de Toren van Crest de hoogste vestingtoren van Frankrijk. Zijn bouw op een rotspunt is begonnen in de 12de eeuw. Oorspronkelijk was de Toren van Crest het belangrijkste onderdeel van een omvangrijke vesting die boven Crest en het dal uitstak. Omdat de Toren gezien werd als de bewaker van de vóór-Alpen in de Drôme, werd er de hele Middeleeuwen lang om gevochten door de heren die elkaar het bezit ervan betwistten. Vanaf 1419 komt hij in bezit van de koningen van Frankrijk die hem toevertrouwen aan verschillende families, waaronder de familie Grimaldi, de prinsen van Monaco. Uit vrees voor de belangrijkheid ervan beveelt Lodewijk XIII in 1633 de vesting te ontmantelen. Alleen de Toren blijft behouden en kan daardoor tot in de 19de eeuw dienen als gevangenis. Na de Franse Revolutie wordt hij nationaal bezit en in 1888 wordt hij geklasseerd als Rijksmonument. In 1988 koopt Crest de Toren van een particuliere eigenaar.


De Toren van Crest, een Middeleeuwse vesting


De Toren van Crest wordt beschouwd als een van de mooiste bouwwerken uit de Middeleeuwen. Oorspronkelijk was hij het belangrijkste onderdeel van een vesting, die er nu niet meer is. Met zijn afschrikwekkendheid vormde de Toren de strategische basis voor de verdediging, was hij schuilplaats in geval van een aanval en het symbool van de macht van de heer. Met zijn indrukwekkende afmetingen vormt de Toren van Crest een perfect voorbeeld van het bouwkundige systeem van beveiliging in die periode: een basis van 32 bij 20 meter en een hoogte van 52 meter. Valhekken, werperkers en schietgaten onthullen alle strategische technieken die vroeger tegen de vijand werden gebruikt. De Toren was ook in gebruik als woning door de heren. In alle 15 zalen kun je het leven en de maatschappij van de Middeleeuwen ontdekken. .


De Toren van Crest, een gevangenis


Vanaf de 17de eeuw wordt de Toren een gevangenis die berucht was omdat je er niet uit kon ontsnappen. Hier werden protestanten vastgezet, politieke gevangenen, zonen van gegoede families op dwangbevel zonder vorm van proces alsook gewone gevangenen. Omdat de Toren de koninklijke rechtsorde in stand hield, wordt hij in de 18de eeuw de "Bastille van het Zuiden" genoemd. In 1851 zijn de tegenstanders van de staatsgreep van Napoleon III de laatste gevangenen die er worden opgesloten. In de Toren zijn daarvan onuitwisbare sporen te vinden. Op de muren getuigen honderden "graffiti" van het lijden en de hoop van de gevangenen. Al sinds de 17de eeuw zijn er handtekeningen, data, tekeningen en teksten te vinden binnen in de Toren.